Zonder veel budget zet debuterend regisseur Dunmore de tomeloze losbandigheid van John Wilmot zo overtuigend neer dat de verdorvenheid van het scherm spat.
Regisseur Gomes maakt in anderhalf uur inzichtelijk dat vanaf 1941 miljoenen Brazilianen het gebied ontvluchtten en al hun bezittingen achter lieten om in het Amazonegebied te gaan werken. Zijn film is een ruwe exploratie van keuzes die niemand wil maken.
Louis Malle film over het Vichy-bewind dat onder leiding van staatshoofd Henri Philippe Pétain heulde met de nationaal-socialisten maakte zijn film al bij aanvang van de opnames berucht en er stonden vanaf de première continu lange rijen voor de bioscopen.
Na vijf kwartier slapstick vergt bijvoorbeeld het grote zuurkool-met-worst gevecht aan het einde iets teveel van de kijkers. Een unieke kijkervaring is evenwel gegarandeerd in dit onvergetelijke voorbeeld van Nouvelle Vague-cinema.
Met A Little Trip to Heaven probeert de IJslandse Kormákur een Joel & Ethan Coen-effect van misdaad en intrige op de kale vlaktes tevergeefs te bereiken, want het wil maar niet broeierig of intrigerend worden.
Geslaagd kan je Three Times dan ook zeker niet noemen. Er had veel meer ingezeten als Hou Hsiao-hsien minder middelen en meer vaart had gebruikt om zijn pointe te maken.
