WHORE'S GLORY toont de schemerwereld van de prostitutie en schotelt de kijker daarmee een duistere wereld voor. Toch weet de maker een balans te vinden tussen een relativerende afstand en de rauwe, confronterende werkelijkheid.
Michiel van Erp, de chroniqueur van modern Nederland, maakt van I AM A WOMAN NOW een ingetogen, ontroerende en respectvolle documentaire over de eerste groep Nederlandse transseksuelen.
Jiska Rickels slaagt er met EL SONIDO DEL BANDONEÓN in om de geest van de bandoneon te vangen en laat ons deelgenoot worden van een wereld die hopelijk nooit verdwijnen zal.
IDFA zag er de beste Nederlandse documentaire in, maar dat is meer lof dan de film verdient. 900 DAGEN is wat ruw in het uiterlijk en de afwerking, en compleet afhankelijk van de heftige inhoud.
Door de veelheid aan korte, schetsachtige portretten blijft TIMES LIKE DEESE aan de oppervlakte, maar weet toch een ontroerend beeld neer te zetten van een generatie zwarte artiesten.
WATER CHILDREN gaat over het wonder van de vruchtbaarheid. Dit resulteert in visuele schoonheid en ontroerende portretten, maar ook in een nogal fragmentarische en soms te persoonlijke film.
